Our school gave performance as a part of celebration of Polish Independence Day of 11th November. See picture below from this play.
Nasza szkoła wzięła udział w Akademii z okazji 11 Listopada, święto obchodzone w Polsce jako rocznica Odzyskania Niepodległości.
.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Akademia w Ashfield
W niedzielę 12 listopada odbyła się w klubie polskim w Ashfield akademia z okazji święta odzyskania niepodległości 11 listopada 1918. Uroczystość prowadziła p. Ingrid Mikołajczyk, która kieruje działalnością Teatru Dramatycznego. Na pierwszej takiej akademii byłam ćwierć wieku temu, ciekawie więc było przyjrzeć się zmianom, jakie przez ten czas zaszły.
Przede wszystkim – widownia. Niegdyś sala była wypełniona, spóźnialscy mogli liczyć na miejsca stojące z tyłu sali. Teraz o miejsce siedzące nietrudno. Składa się na to szereg powodów rozważanie których nie jest przedmiotem tego sprawozdania.
Jak co roku – poczet sztandarowy wniósł na scenę sztandary. Pani Mikołajczyk powitała zebranych i akademia rozpoczęła się od przemówienia p. Tadeusza Tarmasa działacza SPK. Pan Tarmas przemawiał krótko i rzeczowo; wił o wydarzeniach prowadzących do odzyskania niepodległości, jaki i o wojnie przeciwko Rosji Sowiekiej w 1920 roku. Następnie p. Żelarowski z żołnierską prostotą powiedział wiersz; od siebie dodał, że Polska do 1989 roku nie była wolna.
Po wyprowadzeniu sztandarów obejrzeliśmy inscenizację w wykonaniu aktorów Teatru Dramatycznego; Barbara Buczek ( również członkini teatru ) zadeklamowała wiersz. Członkowie zespołu teatralnego, Wacław Michalski i Wiesław Rogaliński ukazywali się jeszcze kilkakrotnie. Kilkakrotnie też występował świetnie przygotowany chór Tęcza pod kierownictem pani Mai Kędzior. Pani Kędzior śpiewała nam również solo i dobrze się stało, bo głos ma bardzo ładny.
Jedynym zespołem szkolnym uczestniczącym w akademi była grupa z Randwick ( ze szkoły podstawowej i średniej ), w programie przygotowanym przez panie Judytę Sroczyńską i Joannę Brandel. Nie zabrakło oczywiście deklamacji „ Kto ty jesteś ? – Polak mały”. I tu – jak zwykle – czym młodszy „Polak mały”, tym większe wzruszenie publiczności. Polak z Randwick był akurat dobrze dobrany i wycisnął parę łez.
Ciekawe, że ten prosty wiersz autorstwa Władysława Bełzy, przetrwał jako punkt programu każdej prawie naszej akademii. Wiersz ten, wydany drukiem po raz pierwszy w roku 1900 ( czyli w czasie zaborów ) miał uczyć dzieci szacunku i miłości do Ojczyzny. Oficjalny tytuł tego utworu brzmi „ Wyznanie wiary dziecięcia polskiego”. Motyw tego wiersza przewijał się również w jednej z piosenek chóru Tęcza.
Po wzruszeniach związanych z popisami dziatwy z Randwick wysłuchaliśmy rodzeństwa – Pawła Kierdala i Olivii Kierdal. Oboje grali na pianinie, a dziesięcioletnia Oliwia nie tylko grała, ale jednocześnie śpiewała.
Po ostatniej pieśni chóru Tęcza akademia została zakończona. Trzeba przyznać, że prowadzona była sprawnie i kulturalnie, wzbudzając takie uczucia, jakie powinny tej okazji towarzyszyć. Mniej było przemówień, mniejsza pompa niż za dawnych czasów, ale przecież tak wiele się przez te lata zmieniło.
Ewa Nadolska.
©2004 The Polish School of Sydney Incorporated